Masthead header

Z wizytą u Indios Bravos

Sobotnie popołudnie, Tychy, klub Underground.

Przyjechałem tutaj aby towarzyszyć zespołowi Indios Breavos w koncercie. Na miejscu byłem jeszcze przed ekipą, jednak nie czekałem zbyt długo. Gdy przyjechali było wnoszenie sprzętu, wnoszenie sprzęt i jeszcze raz wnoszenie sprzęt. Ciężkie jest życie artysty (aparat też nie jest lekki!). Później,zacząłem fotografować przygotowującego się do koncertu Piotra Banach (założyciel, lider i gitarzysta grup Dum Dum, Hey oraz Indios Bravos). W międzyczasie do garderoby wpadła koleżanka z projektu Elvis Got Me Hooked i zapowiedział, że chce go porwać na wywiad. Jak powiedziała, tak zrobiła. Przeprowadziła szczerą i ciekawą rozmowę o byciu sobą w sztuce i poza nią, wpływie na innych oraz zazdrości. Tuż przed koncertem do garderoby wpadł i Gutek. Chwila na przygotowania no i się zaczęło …

Więcej materiałów z tego koncertu pojawi się na : www.facebook.com/onstagebackstage

Blog_klisza_

„To jestem artyzm. To jest chaos kontrolowany.”

Patrzenie na świat z fascynacją dziecka. Bez monotonii, oczekiwań i schematów. Czy można po raz drugi zakochać się w tej samej osobie?/Czy można, patrząc na to samo z innej perspektywy, zobaczyć coś nowego?

Kotłownia. Zespół Parabola przygotowuje się do koncertu. Jestem tu po raz kolejny. W jednym z wcześniejszych wpisów, „Ogień w głowie”, chciałem pokazać emocje jakie towarzyszą człowiekowi podczas tworzenia, to jest esencja prób muzycznych. Ten temat zamknąłem. Teraz chcę nabrać dystansu do chłopaków i skupić się na fakcie, że muzyk to też rzemieślnik uzależniony od wielu czynników.

 

Parabola_07

Selekcja materiału

Przed zapisaniem do szkoły fotograficznej zastanawiałem się czy warto. Przecież fotografia jest formą sztuki a jak wiadomo sztuka nie lubi jak się ją  w ramy wpycha.

Początek był inny niż się spodziewałem. Do tej pory osoby oglądające moje zdjęcia wyrażały się tylko pozytywnie, choć miałem świadomość, że nie jest to obiektywne spojrzenie. Gdy pokazałem zdjęcia w szkole, usłyszałem „to zdjęcie nic nie wnosi w materiał”,ta przestrzeń psuje kadr”, „to zdjęcie nie pasuje do całości materiału” itd.

Mamy 2 podobne zdjęcia, które wybrać? Trudniejszy jest wybór gdy mamy 2 zupełnie różne zdjęcia tego samego tematu. Selekcja zdjęć okazuje się być ciężkim zadaniem. Gdyby nie rady doświadczonych fotoreporterów ciężko było by się rozwijać.

Poniżej zamieszczam zdjęcia o których pisałem w poprzednim wpisie : trening, bieg, meta.

1 (2)1 (7)1 (13)(2)

 

Underground

Dziś podczas zajęć z reportażu usłyszałem, że jeśli przeciętny odbiorca przechodzi obok zdjęcia obojętnie to coś z nim (zdjęciem) jest nie tak. Jeśli ma temat, kompozycję i dawkę emocje to niezależnie od okoliczności, powinno emocje wywoływać. Nawiązując do wpisu ‚Gadające Głowy’, ile osoba oglądająca jest w stanie powiedzieć o danej scenie bez tytułu i opisu?

 

Na repo robiliśmy materiał z zawodów w bieganiu . Gdy poszedłem do sklepu po napój rozgrzewający, zobaczyłem pewną scenę.

Przechodzisz obok niej obojętnie czy wzbudza zaciekawienie? Ile jesteś w stanie dowiedzieć się o tym człowieku? Przy okazji pozdrawiam kolegę.

 

Wybiorę po 1 zdjęciu z kategorii : przygotowania, zawody, meta i umieszczę w kolejnym wpisie.


 

1

 


 

Daniel Buliński - Podejście do tematu antyczne. Ktoś kto prowadzi zajęcia powinien zaglądać częściej do albumów w Internecie i nowości na rynku.

Dziś mało co rusza nas w repo, i nie znaczy to, że zdjęcia są złe. Znieczulica i obojętność doprowadziły do tego, że zdjęcia które burzyły filary np. moralności dziś nie są nawet „pikantne”. Np. Modelki w bikini w USA w latach 60′. Wtedy masowe protesty u wydawców prasy, dziś przechodzimy obok nich obojętnie.

Zdjęcia wojenne to dziś tyle juchy i krwi ile w grach o Wiedźminie Geraldzie. Kiedyś wystarczyło, pokazać człowieka z karabinem w okopie, żeby zmusić odbiorcę do refleksji – takie czasy że mało co do nas dociera.

Zmieniło się pojmowanie rzeczywistości i jej przyswajanie. Nowe formy kreacji, to jest przyszłość reportażu.

Oczywiście nadal są fotografie i fotografowie, którzy zaginają rzeczywistość i pokazują to co chwyta każdego bo pewna uniwersalność nigdy nie przeminie. Ale to tylko wyjątek, stanowiący regułę do zmieniającego się świata.

Tomasz Możdżeń - W wielu rzeczach zgodzę się z tobą. Są osoby, których nie rusza widok zwłok człowieka ale są takie, które potrafią się wzruszyć widząc spojrzenie zakochanych.
Pewien artysta-fotograf powiedział mi kiedyś, że woli aby przed jego zdjęciem obserwator zwymiotował niż przeszedł obojętnie … czy to jest dobre podejście? Może nie warto zmieniać formy tylko selekcjonować odbiorcę?
Z ciekawości, czym są nowe formy kreacji reportażu?

Inne zdjęcia

Sobota. Zabrze. Inni.

 

W sobotnie popołudnie robiłem sesję zespołowi INNI. Hersztem bandy jest Aleksandra Berezowska, którą możecie znać z programu The Voice of Poland. Ogólnie to pozytywnie zakręcona ekipa z pięknym, kobiecym wokalem.           Obecnie są na etapie tworzenia materiału, sam jestem ciekaw efektów.

 

Członkowie :

Gitara: Andrzej Żelaśkiewicz
Klawisz: Krystian Kami
ński
Bas:
Łukasz Ratka
Perkusja: Artur Jaremczuk

Profil zespołu : https://www.facebook.com/berezowska.i.inni